Przejdź do treści

Przygotuj szczerą rozmowę z terapeutą o poczuciu impasu i stania w miejscu

Sprawdź przyczyny utknięcia w procesie, zrób bilans dotychczasowych zmian i ubierz swoje wątpliwości w konkretne zdania na najbliższą sesję.

Materiał wspiera przygotowanie do rozmowy o procesie terapeutycznym i nie zastępuje omówienia sytuacji bezpośrednio na sesji (kryzys: 116 123, 112).

Jak zamienić poczucie utknięcia w punkt zwrotny terapii

  1. 01

    Sprawdź, czy nie omijacie wspólnie jednego najtrudniejszego wątku

    Często poczucie nudy i „przegadywania tygodnia” pojawia się dokładnie wtedy, gdy pod powierzchnią czeka temat, którego obie strony podświadomie unikają.

  2. 02

    Wróć do pierwotnych celów ustalonych w kontrakcie na starcie

    Bywa, że pierwsze ostre objawy dawno ustąpiły, a proces stracił ostrość, ponieważ nie nazwaliście nowych celów na kolejny etap terapii.

  3. 03

    Rozpocznij następną sesję od tego wątku w pierwszych 3 minutach

    Nie zostawiaj rozmowy o braku efektów na ostatnie pięć minut – otwarcie spotkania zdaniem o impasie daje pełne 50 minut na wspólną diagnozę procesu.

  4. 04

    Umów się z terapeutą na konkretny przegląd za 4–6 spotkań

    Wspólne skorygowanie kursu i wyznaczenie daty ponownego podsumowania pozwala spokojnie ocenić, czy zmiana przyniosła świeżą energię, czy pora zmienić metodę.

Przykład działania

Wątpliwość pacjenta po półrocznej regularnej psychoterapii

Chodzę co wtorek od 7 miesięcy. Lubię moją terapeutkę, po wyjściu czuję chwilową ulgę, że się wygadałem, ale w domu nadal tak samo unikam trudnych rozmów z żoną. Zastanawiam się, czy po prostu przestać chodzić.

Gotowy sposób otwarcia najbliższej sesji i możliwe kierunki

Propozycja otwarcia spotkania: „Chciałbym dziś nie opowiadać o wydarzeniach z tygodnia, tylko zatrzymać się przy naszym procesie. Bardzo cenię naszą relację i ulgę po spotkaniach, ale mam poczucie, że od dwóch miesięcy stoję w miejscu – rozumiem już, dlaczego unikam konfrontacji z żoną, jednak w zachowaniu nic się nie zmienia. Chciałbym wspólnie sprawdzić, czego nam brakuje, żebym ruszył z miejsca”. Taka rozmowa często uruchamia przejście od samego wglądu do konkretnych eksperymentów i badania obawy przed konfliktem.

Impas omawiany głośno w gabinecie jest jednym z najczęstszych momentów przełomu – impas przemilczany kończy się rezygnacją.

Najczęściej zadawane pytania

Po jakim czasie psychoterapii można spodziewać się pierwszych zauważalnych zmian?

Pierwsza ulga wynikająca ze wsparcia i uporządkowania myśli pojawia się zwykle po kilku tygodniach, natomiast trwała zmiana nawyków i schematów relacyjnych wymaga kilku lub kilkunastu miesięcy.

Czy terapeuta może sam poprosić swojego superwizora o spojrzenie na nasz impas?

Tak, dokładnie po to istnieje superwizja. Gdy pacjent zgłasza poczucie stania w miejscu, odpowiedzialny terapeuta omawia proces na superwizji, by dostrzec to, co dotąd umykało.

Kiedy poczucie braku efektów jest sygnałem do zmiany specjalisty lub nurtu?

Gdy mimo otwartego wniesienia tematu, przeglądu celów i kilku tygodni próby zmiany sposobu pracy nadal nie czujesz zrozumienia ani żadnego ruchu w ważnych obszarach.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania