Przejdź do treści

Przygotuj się jako rodzic do konsultacji psychoterapeutycznej nastolatka (zgody i poufność)

Sprawdź, kto przychodzi na pierwsze spotkanie, kiedy wymagana jest zgoda obojga rodziców oraz co terapeuta mówi rodzicom, a co objęte jest tajemnicą.

Informacje mają charakter edukacyjny o organizacji terapii młodzieży; całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111, w zagrożeniu życia: 112.

Cztery kluczowe zasady psychoterapii młodzieży, które dają spokój obu stronom

  1. 01

    Ustal z gabinetem format pierwszego spotkania przed przyjazdem

    U młodszych nastolatków pierwsza wizyta odbywa się często z samymi rodzicami (by swobodnie zebrać wywiad bez mówienia o dziecku przy nim), a u 16–17-latków wspólnie lub naprzemiennie.

  2. 02

    Zadbaj o pisemną zgodę przedstawicieli ustawowych (i nastolatka 16+)

    Gdy oboje rodzice mają władzę rodzicielską, standardem jest zgoda obojga na proces terapii, a po ukończeniu 16. roku życia wymagana jest także równoległa formalna zgoda samego nastolatka.

  3. 03

    Uszanuj przestrzeń tajemnicy sesji – nie wypytuj dziecka w aucie

    Nastolatek otworzy się w gabinecie tylko wtedy, gdy ma pewność, że terapeuta nie zdaje rodzicom cotygodniowego raportu ze szczegółów rozmów.

  4. 04

    Wiedz, że o zagrożeniu życia i zdrowia rodzic dowie się od razu

    Terapeuta wyjaśnia nastolatkowi na starcie uczciwą granicę: codzienne tajemnice są chronione, natomiast zagrożenie życia (np. plany samobójcze, ciężka autoagresja) wymaga włączenia rodziców w ochronę.

Przykład działania

Dylemat rodzica odbierającego milczącego 16-latka spod gabinetu

Mój syn wychodzi z sesji w słuchawkach i na pytanie „jak było?” odpowiada jednym słowem „dobrze”. Płacę za terapię od dwóch miesięcy i nie wiem nawet, czy on tam w ogóle o czymś rozmawia.

Jak współpracować z terapeutą nastolatka bez łamania jego zaufania

Milczenie nastolatka bezpośrednio po wyjściu z gabinetu jest całkowicie naturalne – to jego jedyne miejsce poza domem i szkołą, nad którym ma własność. Zamiast wypytywać syna w drodze powrotnej: 1. Korzystaj z planowych konsultacji dla rodziców (zwykle raz na 4–6 tygodni), o których syn wie z góry. 2. Na takim spotkaniu psychoterapeuta nie zdradza sekretów syna, ale przekazuje ogólny kierunek procesu i podpowiada, jakich reakcji w domu nastolatek teraz najbardziej potrzebuje. 3. W samochodzie po sesji wystarczy spokojne: „Cieszę się, że poszedłeś – chcesz zjeść coś ciepłego w domu?”.

W psychoterapii nastolatka zaufanie dziecka do poufności gabinetu jest warunkiem tego, by proces w ogóle mógł zadziałać.

Najczęściej zadawane pytania

Czy nastolatek musi wyrazić chęć chodzenia na psychoterapię, żeby proces zadziałał?

Bez choćby minimalnej zgody młodego człowieka psychoterapia indywidualna nie ruszy – jeśli nastolatek całkowicie odmawia, pracę można zacząć od konsultacji rodzicielskich lub rodzinnych.

Jak sprawdzić kwalifikacje specjalisty do pracy z nastolatkami?

Warto szukać psychoterapeuty po całościowym szkoleniu ze specjalizacją lub doświadczeniem w psychoterapii dzieci i młodzieży, rozumiejącego specyfikę rozwojową okresu dorastania.

Gdzie szukać bezpłatnej pomocy psychologicznej na NFZ dla nastolatka bez skierowania?

W każdym powiecie działają ośrodki I stopnia referencyjnego (Środowiskowe Ośrodki Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży), które przyjmują bez skierowania.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania